Pagsusustento ng mga Magsasaka Kakayahan at Kaalaman sa Pagsasaka

Malaki ang epekto ng pandemikong COVID 19 sa kalusugan at kabuhayan sa mamamayang Pilipino. Nang nagsimulang kumalat ang naturang virus aypaparamiang bilang ng ating mga kababayan dinapuan na ng sakit at hindi maawat ang bilang ng mga binabawian ng buhay. Bukod pa rito, hanggang ngayon ay hirap ang mamamayang Pilipino sa pag-alam saan kukuha ng ikabubuhay sa mga susunod na araw.

Inilantadng ganitong krisis ang malalim na suliranin ng bansa sa agrikultura. Monopolisadoat nakaasa sa dayuhang kontrol, at wala sa direksyong pagpapalakas ng lokal na produksyon para sa lokal na pangangailangan. Tumitingkad ang tunay na malaking kalagayan na ang mga nagtatanim ng pagkain ay nakararanas ngayonng gutom at kahirapan na lalong pinalalang pandemikong itoat ang ma malabo’t di akmang polisiya ng Inter-Agency Task Force (IATF).

Kakayahan At Kaalaman Sa Pagsasaka title=DAR, Hinimok Ang Grupo Ng Magsasaka Sa CamSur Na Labanan Ang Gutom At Kahirapan Sa Pamamagitan Ng Pagtatanim Ng Gulay style=width:100%;text-align:center; onerror=this.onerror=null;this.src='https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTGhHOPIipeym0OoAiKker6ZP_f1YVTj7aICdvadNg_S3XKLL8mymaPbu-q0Tdapss2vtc&usqp=CAU'; />

Hindi tuluyang matitigil angpagkalat ng pandemiko hanggat hindi binibigyang halaga ngIATFat ngpamahalaanang mga medikal na solusyon atekonomikongpangangailangan ngmga mamamayan. Kaalinsabay ng panawaganpara sa testing ng mgafrontlinersatmga PersonUnderInvestigation/Monitoring (PUI/PUM), abot-kayangpagamutanat sapat na badyetsasektor pagkalusugan, marapat lang na bigyanglunasang pang-araw-araw na pamumuhay ng mga mamamayan. Dito papasok ang paniniguradong may sapat na pagkain sa hapag-kainan ngbawatPilipino.

Q1 W5 Activity Pagtuklas Ng Kakayahan, Susi Sa Kahusayan

Kaya naman, nakikiisa ang sa panawagan ng mga mamamayan para sa sapat, ligtas, abot-kamay at abot-kayang pagkain lalo na sa panahon ng matinding krisis na inilantad at pinalala ngpandemikong COVID-19.Naniniwala din ang network ng mga magsasaka, siyentista at mga non government organizations na malaki ang maiaambag, partikular na ang mga mga maliliit na mga magsasaka para mapunan ang pangangailangan ng mga mamamayan kung palalakasin ang likas-kayang pagsasaka, pagpapalakas ng lokal na pamilihan at pagpapatatag ng mga samahang magsasaka.

Ipinakita ng krisis ng COVID 19 ang kahinaan ng kumbensyunal na pagsasakang mahigpit na nakaugnay at nakasandig sa korporasyon, merkado at kapital. Sa gitna ng Luzon-wideEnhanced Community Quarantine(ECQ)na tugon ng pamahalaan upang makontrol ang paglaganapang COVID 19, mas nauunawaannatinang kahalagahan ng mga self-reliant communitieso mga komunidadna kayang lumikha ng samut-saring pagkain gamit ang mga -rekurso na di na kailangan bilhin pa sa labas ng pamayanan.

Mahalaga ang papel ng mga maliliit na mga magsasaka para tiyakin ang pagkain sa gitna ng krisis. Sa pamamagitan ng likas-kayang pagsasaka gamit ang binhing katutubo at mga pina-unlad na binhi, pinalalakas nila ang agrikulturang umaasa-sa-sarili. Sa pamamagitan din ng pagpapalakas ng lokal na pamilihan, napapanatili nilang abot-kaya ang mga produkto para sa mas maraming mamimili. At dahil lokal ang pagsasapamilihan, napapanatili nilang sariwa bukod pa sa pagiging ligtas sa kemikal na pestisidyo, GMOs at sakit gaya ng African Swine Flu at Bird flu. Dahil prayoridad sa lokal ang pagsasapamilihan ng mga produkto, natitiyak din ng mga magsasaka ang kaseguruhan sa pagkain ng komunidad.

Pahayag Ng Bk3 Hinggil Sa Pagtaas Ng Presyo Ng Bigas

Ang malakas na pangangatawan at malinis na kapaligiran na ibinubunga ng mga programang maka-magsasaka, gaya ng likas kayang pagsasakang itinataguyod ng , ang nagseseguro ng kaligtasan ng mga magsasaka at mamamayan sa anumang krisis sa pangkalusugan gaya ng COVID 19. Ang mataas na antas ng kalusugan ng mga magsasaka at mga kunsumidor ang una at huling depensa ng mamamayan sa sakit lalo na ng mga labis na nakakahawang sakit na Covid-19.

Magiging malaganap lamang ang mga pamamaraang ito kung magkakaroon ng kontrol ang mga magsasaka at mamamayan sa rekurso para makalikha ng pagkain, kabilang ang teknolohiya, lupa, kaalamanat binhi. Sapagkat paano nga naman makapagtatanim, lalo na ang mga mahihirap sa lungsod, kung ang espasyon ay kulang pa para sa kinatitirikang barong barong. Unti-unti ding lumiliit ang lupang sakahan dala ng malawak na land-use conversion at plantasyon. Malaganap din ang kumbensyunal at GM crops na nagpapalala ng problema sa binhi ng mga magsasaka. Ang mga kontra-magsasakang polisiya at programa sa agrikultura ng pamahalaan tulad ng Rice Liberalization Law at pagkalat ng sakit ng mga hayop dala ng liberalisasyon ng agrikutlura, na lalong nagpapalala sa krisis na halos na regular na nadaranasan ng mamamayan.

Bagamat tinuranng IATFna malayang makakagalaw angmga magsasaka aymaramipa dinang hirap sapagbiyahe ng mga produkto ng mga magsasaka papunta sa kamaynilaan at iba pang sentrong bayan. Apektado din ng lockdown ang mismong mga magsasakana hindimakapunta sa kanilang sakahan, lalo na ang mga manggagawang bukid na umaasa sa arawang kita. Kung bibigyan din lamang ng tamang pansin ang agrikultura at maipagtatagumpay ang programa para sa seguridad sa pagkain, mapipigilan natin ang konsentrasyon ng populasyon sa mga siyudad na lalong nagpapataas ng kanilang bulnerabilidad sa mga nakakahawang sakit.

Sa Pagtatapos Ng Aralin, Natitiyak Ko Na May Marami Kang Natutunan Tungkol Sa Hamon At Suliranin Na

Dahil net importer din tayo ng produkto at pagkain, malaking problema sakaling magdesisyon ang mga inaangkatangbansana unahin ang kanilang pangangailangan at ihinto ang eksportasyon. Sa puntong itomarapat lamang na pag-isipan at sa kalaunanay itigil ang pagpapatupad ng Rice Tarrification Law(RTL)nang sapat angkitain ng mga magsasaka at maihanda ang kanilang mga bulsa sakaling taaman ang kanilang komunidad ng pandemiko.

Sa kagyat, nanawagan ang na tiyakin ang pagkain ng mamamayan sa pamamagitan ng mas maagap ngunit ligtas na pamamaraan. Handa ang mga magsasaka na isuplay ang pangangailangan ng mga mamamayan kung ipaprayoridad din ang kanilang pangangailangan. Matapos ang problemang hatid ng COVID 19, nanawagan ang na seryosohin ang mga aral para tiyaking sapat, ligtas, abot-kaya at abot-kamay ang pagkain lalo na sa gitna ng sakuna.

Ipinapanawagan din ng na sa kabila ng COVID-19, kailangang buhayin ang pagmamalasakit sa kapwa, pagbabahagian at pagbabayanihan habang iniingatan ang kalusugan ng sarili at komunidad. Mga kaugaliang kailangangupang harapin ang mga krisis na inilantadng pandemikong COVID-19 at pinalala ng anti-mamamayang mga polisiya.Ang manoryalismo ay naging posible dahil sa naging ugnayan ng may-ari ng lupa at ng mga taong nagtatrabaho sa lupain, na tinatawag na mga magsasaka. Karamihan sa mga magsasaka, na tinatawag ding mga “serfs”, ay hindi nagmamay-ari ng anumang lupain. Nananatili sila sa mga manor na hawak ng panginoong maylupa. Ang mga “serf” ay may tungkulin na magbayad sa mga panginoon dahil sa kanilang paninirahan sa kanilang lupain. Ang karaniwang pamamaraan ng pagbabayad ay ang paggawa.

Dar Patuloy Ang Paglilingkod Sa Mga Magsasaka Sa Gitna Ng Covid 19

Ang mga “serf” ay mag-aararo sa lupa na pagmamay-ari ng mga panginoon at titiyakin nila na mayroon silang magandang ani. Gayunpaman, ang mga ibang uri ng pagbabayad ay tinatanggap din ng panginoon tulad ng direktang pagbabayad o aktwal na pera. Ngunit ang iba ay malugod na pumapayag na magserbisyo na lamang kaysa sa iba pang mga paraan ng pagbabayad.

Ang sistema ng alipin ay nakasalalay sa isang komplikadong obligasyon, ang pagbabayad sa pamamagitan ng paggawa. Sila ang mga uri ng magsasaka na maaaring ipagbili at bilhin. Wala silang pag-aari at isinangla sa kanilang lokal na panginoon. Nagtatrabaho sila ng mahahabang araw, anim na araw sa isang lingo, at kadalasang hindi na nakakakain ng sapat na pagkain para mabuhay. Nakatira sila sa isang dampa at pinagbabawalang mangaso o mangisda dahil sa pag-aari ito ng kanilang panginoon.

Sila ang mga magsasaka na nasa kalagayan ng pagkaalipin, na kinakailangang magserbisyo sa isang panginoon. Karaniwang ibinibigay nila ang bahagi ng kanilang ani sa panginoon bilang upa sa lupaing kanilang tinamnan. Sila naman ang uri ng magsasaka na hindi maaaring umalis o paalisin sa manor. Nagsasaka sila ng walang kabayaran ngunit ang kapalit nito ay ang proteksyon na nanggagaling sa mga kabalyero ng kanilang mga panginoon.

Kundenahin Ang Pagpaslang Sa Magsasaka Sa Escalante, Negros

Sila ang mga magsasakang may ganap na karapatan bilang isang mamamayan. Sila ang mga uri ng magsasaka na pinalaya ng kanilang mga panginoon sa pagkaalipin. Isang dahilan kung bakit sila nakulong ay dahil sa hindi pagbabayad. Sila ay kadalasang may sariling lupain. Maliit lamang ang kanilang binubuo na pangkat.

Dahil net importer din tayo ng produkto at pagkain, malaking problema sakaling magdesisyon ang mga inaangkatangbansana unahin ang kanilang pangangailangan at ihinto ang eksportasyon. Sa puntong itomarapat lamang na pag-isipan at sa kalaunanay itigil ang pagpapatupad ng Rice Tarrification Law(RTL)nang sapat angkitain ng mga magsasaka at maihanda ang kanilang mga bulsa sakaling taaman ang kanilang komunidad ng pandemiko.

Sa kagyat, nanawagan ang na tiyakin ang pagkain ng mamamayan sa pamamagitan ng mas maagap ngunit ligtas na pamamaraan. Handa ang mga magsasaka na isuplay ang pangangailangan ng mga mamamayan kung ipaprayoridad din ang kanilang pangangailangan. Matapos ang problemang hatid ng COVID 19, nanawagan ang na seryosohin ang mga aral para tiyaking sapat, ligtas, abot-kaya at abot-kamay ang pagkain lalo na sa gitna ng sakuna.

Ipinapanawagan din ng na sa kabila ng COVID-19, kailangang buhayin ang pagmamalasakit sa kapwa, pagbabahagian at pagbabayanihan habang iniingatan ang kalusugan ng sarili at komunidad. Mga kaugaliang kailangangupang harapin ang mga krisis na inilantadng pandemikong COVID-19 at pinalala ng anti-mamamayang mga polisiya.Ang manoryalismo ay naging posible dahil sa naging ugnayan ng may-ari ng lupa at ng mga taong nagtatrabaho sa lupain, na tinatawag na mga magsasaka. Karamihan sa mga magsasaka, na tinatawag ding mga “serfs”, ay hindi nagmamay-ari ng anumang lupain. Nananatili sila sa mga manor na hawak ng panginoong maylupa. Ang mga “serf” ay may tungkulin na magbayad sa mga panginoon dahil sa kanilang paninirahan sa kanilang lupain. Ang karaniwang pamamaraan ng pagbabayad ay ang paggawa.

Dar Patuloy Ang Paglilingkod Sa Mga Magsasaka Sa Gitna Ng Covid 19

Ang mga “serf” ay mag-aararo sa lupa na pagmamay-ari ng mga panginoon at titiyakin nila na mayroon silang magandang ani. Gayunpaman, ang mga ibang uri ng pagbabayad ay tinatanggap din ng panginoon tulad ng direktang pagbabayad o aktwal na pera. Ngunit ang iba ay malugod na pumapayag na magserbisyo na lamang kaysa sa iba pang mga paraan ng pagbabayad.

Ang sistema ng alipin ay nakasalalay sa isang komplikadong obligasyon, ang pagbabayad sa pamamagitan ng paggawa. Sila ang mga uri ng magsasaka na maaaring ipagbili at bilhin. Wala silang pag-aari at isinangla sa kanilang lokal na panginoon. Nagtatrabaho sila ng mahahabang araw, anim na araw sa isang lingo, at kadalasang hindi na nakakakain ng sapat na pagkain para mabuhay. Nakatira sila sa isang dampa at pinagbabawalang mangaso o mangisda dahil sa pag-aari ito ng kanilang panginoon.

Sila ang mga magsasaka na nasa kalagayan ng pagkaalipin, na kinakailangang magserbisyo sa isang panginoon. Karaniwang ibinibigay nila ang bahagi ng kanilang ani sa panginoon bilang upa sa lupaing kanilang tinamnan. Sila naman ang uri ng magsasaka na hindi maaaring umalis o paalisin sa manor. Nagsasaka sila ng walang kabayaran ngunit ang kapalit nito ay ang proteksyon na nanggagaling sa mga kabalyero ng kanilang mga panginoon.

Kundenahin Ang Pagpaslang Sa Magsasaka Sa Escalante, Negros

Sila ang mga magsasakang may ganap na karapatan bilang isang mamamayan. Sila ang mga uri ng magsasaka na pinalaya ng kanilang mga panginoon sa pagkaalipin. Isang dahilan kung bakit sila nakulong ay dahil sa hindi pagbabayad. Sila ay kadalasang may sariling lupain. Maliit lamang ang kanilang binubuo na pangkat.